شرح مختصری از زندگی استاد سعادتمند قمی

  • ۱۳۹۵ سه شنبه ۵ مرداد:تاریخ ارسال
  • 1398:بازدید

حاج حسین سعادتمند قمی ششمین و آخرین فرزند ایاز بیک از طایفه ی ایل سعدوند یکی از طوایف شیراز که در زمان محمد شاه قاجار به قم کوچانده شده اند، و در روستای حاجی آباد لکها ساکن گشتند، در سال 1300 هجری شمسی چشم به جهان گشود. روستای حاجی آباد در 10کیلومتری شرق قم که هم اکنون یکی از شهرهای استان، به نام شهر قنوات نام گذاری شده است.
پدر استاد سعادتمند قمی یعنی ایاز بیک دارای صدایی شش دانگ و ردیف دانی ماهر، که اولین استاد فرزند خود نیز می باشد؛ در ضمن موسیقی در خانواده ایشان موروثی بوده و همه ی فرزندان وی از صدایی خوش بهره داشتند. برادر بزرگتر استاد سعادتمند، الیاس خان نیز یکی دیگر از استادان ایشان بوده اند. وی پس از گذراندن دوره ی سربازی به اصفهان رفته و نزد استاد رحیم، یکی از برجسته ترین استادان آواز آن زمان بهره ها برد و در سال 1320 وارد رادیو ایران گشته و جزء اولین خوانندگان آن زمان به شمار می رود، در آن زمان خوانندگانی نظیر تاج اصفهانی، ادیب خوانساری و بنان، در آواز سنتی ایران برنامه هایی اجرا می نمودند.
وی با هنرمندان بزرگی نظیر آقایان: ابولحسن خان صبا، مرتضی محجوبی، حسین یا حقی، حاج علی اکبرخان شهنازی، سید حسن کسایی، ابراهیم سرخوش، جلیل شهناز و اکثر موسیقی دانان دیگر آن زمان همکاری داشته اند.
وی کارمند وزارت دارایی نیز بود که در سال 1336 با تغییر و تحولاتی که در کادر برنامه موسیقی رادیو بوجود آمد مجبور به استعفا گشت، وی آواز های بسیار زیبا، نوار اذان و چند تصنیف کردی از خود به جای گذاشته است.
آقای حبیب الله بصری فرد یکی از تالیف کنند گان معاصر در جلد اول کتاب مردان موسیقی سنتی نوین ایران در صفحه 37 5 درباره ی وی چند صفحه ای نگاشته است و به حق که در همین چند صفحه حق ایشان را برای اهل فن ادا نموده است.
وی پس از باز نشستگی به قم رفته و سپس به مکه مکرمه مشرف شدند و پس از چندی نیز به روستای خود و زادگاهش نقل مکان نمود، وی در 1362 دار فانی را وداع گفت و در جوار امامزادگان طیب و طاهر و گلزار شهدای همان منطقه به خاک سپرده شد. بنا به وصیّت نام برده تمام زندگیش را وقف مسجد بزرگ حاجی آباد نمو ده اند.